حسین ، مکتب کرامت و عدالت - 3
در گفتار گذشته مجموعا 5 تبيين مختلف را بررسي و نقد كرديم و اينك تبيين ديگري را بررسي خواهيم كرد كه از ساير تبيين‌ها بهتر و قابل دفاع‌تر به نظر مي‌رسد. اما پيش از پرداختن به موضوع اصلي، بد نيست به 2 نكته توجه كنيم؛ نكته اول اين است كه فهرست تبيين‌هايي كه در اينجا نقد و بررسي شد بسته نيست. تبيين‌هاي ديگري هم از حادثه عاشورا در دست هست يا مي‌توان به دست داد، كه بررسي همه آنها فراتر از مجال گفتار حاضر است.
ادامه نوشته
نكته دوم اين است كه همان‌گونه كه امام حسين(ع) بر وفق منطق خاصي تصميم مي‌گرفته و عمل مي‌كرده، يزيد و اعوان و انصار او نيز در رفتار خود از منطق خاصي پيروي مي‌كردند و ما براي اينکه از آن رفتار اجتناب کنيم نا گزيريم اين منطق را بشناسيم. اما بخاطر محدوديت زماني در اينجا به ذکر 2 اصل از اصول حاكم بر رفتار اينان اکتفا مي کنند كه در واقع جزو اصول فلسفه سياسي بني‌اميه و بل از مباني فلسفه سياسي همه خودكامگان است.اين دو اصل عبارتتند از: «وجوب حفظ حكومت به هر قيمت» و ديگري «تئوري النصر بالرعب» (پيروزي از طريق ترساندن) .
+ نوشته شده در ۱۳۸۹/۰۹/۲۷ ساعت توسط
|